Maszyna do przesiewania prętów zębatych: dobór rozmiaru, typy napędów i konserwacja

Co za Maszyna do przesiewania prętów zębatych Działa na linii leczenia

Przesiewacz z zębami zębatymi usuwa gruboziarniste ciała stałe — szmaty, tworzywa sztuczne, drewno, gruz związany z piaskiem — ze ścieków lub wody surowej, zanim dotrą one do dalszych pomp i etapów oczyszczania. Stały rząd równoległych prętów jest umieszczony pod kątem w poprzek kanału, a ruchome grabie z zazębiającymi się zębami wspinają się po stojaku z prętami, wychwytując uwięzione zanieczyszczenia i podnosząc je do rynny wylotowej nad powierzchnią wody. W przeciwieństwie do prostego mechanicznego przesiewacza prętowego, który spycha zanieczyszczenia po powierzchni, konstrukcja zębów natarcia zazębia się z samymi prętami, dzięki czemu wyciąga materiał spomiędzy prętów, a nie tylko zbiera to, co unosi się na powierzchni.

Ma to największe znaczenie na wlotach przepompowni i głowicach oczyszczalni, gdzie niesegregowane zanieczyszczenia powodują dwa powtarzające się problemy: uszkodzenie i zatkanie wirnika pompy z materiałów ciągliwych, takich jak szmaty i włókna, oraz zmniejszona wydajność hydrauliczna w miarę gromadzenia się zanieczyszczeń, które częściowo blokują przepływ przez kanał. Odpowiednio dobrany przesiewacz z zębami natarcia spełnia oba te zadania, usuwając zanieczyszczenia w sposób ciągły, zamiast polegać na ręcznym zgrabianiu podczas planowej konserwacji.

Rozstaw prętów i jego wpływ na wydajność przesiewania

Odstęp między prętami — odstęp między sąsiednimi prętami — to pojedyncza specyfikacja określająca, co zostanie przechwycone, a co przechodzi do dalszego sprzętu.

Zakresy rozstawu prętów i miejsca, w których zazwyczaj stosuje się każdy poziom ekranowania.

Wybór odstępu zbyt małego w stosunku do rzeczywistego ładunku zanieczyszczeń stwarza inny problem: częstsze cykle zgrabiania i większe straty ciśnienia na ekranie. Dopasowanie odstępów do rzeczywistych wymagań dalszego ciągu, zamiast domyślnej najlepszej dostępnej opcji, zapewnia wydajną pracę przesiewacza, zamiast uruchamiać ciągłe cykle czyszczenia.

Systemy napędu zgrabiarki: napędzane łańcuchem, liną lub hydraulicznie

Mechanizm przesuwający zgrabiarkę przez stojak prętowy wpływa zarówno na częstotliwość konserwacji, jak i na to, jak maszyna radzi sobie z ciężkimi lub zmiennymi ładunkami zanieczyszczeń:

• Zgrabiarki napędzane łańcuchem — najczęstsza konfiguracja, w której stosuje się podwójne łańcuchy rolkowe do przeciągania głowicy zgrabiarki przez regał. Niezawodny i łatwy w utrzymaniu, ale zanurzone elementy łańcucha są narażone na działanie tych samych zanieczyszczeń i piasku, które usuwa przesiewacz, co przyspiesza zużycie.
• Zgrabiarki napędzane linkami — użyj linki stalowej zamiast łańcucha, co ograniczy ryzyko zanurzenia elementów mechanicznych i uprości konserwację, chociaż rozciągnięcie liny z biegiem czasu wymaga okresowego naprężania.
• Grabie hydrauliczne — cylinder hydrauliczny napędza ramię zgrabiarki bezpośrednio, bez zanurzonego łańcucha lub liny. Dzięki temu dobrze radzi sobie z ciężkimi, zmiennymi ładunkami zanieczyszczeń i ogranicza konserwację pod wodą, przy wyższych kosztach wyposażenia początkowego.

W przypadku miejsc o dużej zawartości piasku lub zanieczyszczeń ściernych narażenie mechanizmu napędowego na działanie wody ma większe znaczenie niż siła uciągu, jaką może wygenerować — zanurzone systemy łańcuchów i linek po prostu wykazują większe zużycie w piaszczystych warunkach niż konstrukcje hydrauliczne.

Dopasowanie ekranu do przepływu w kanale i obciążenia odpadami

Niewymiarowe ekrany są najczęstszym błędem projektowym, którego konsekwencje objawiają się albo obejściem przepływu podczas szczytowych wydarzeń, albo nadmiernym spadkiem ciśnienia, który cofa się w kanale. Trzy czynniki wpływają na prawidłowy dobór rozmiaru:

1. Szczytowy przepływ w deszczową pogodę, a nie średni przepływ w suchą pogodę, powinien uwzględniać szerokość kanału i obszar zanurzenia ekranu — niedowymiarowanie dla przepływu szczytowego jest główną przyczyną obejścia ekranu podczas burz.
2. Prędkość zbliżania się przez ekran musi pozostać wystarczająco niska, aby uniknąć przepychania zanieczyszczeń przez szczeliny prętów pod ciśnieniem, zwykle utrzymywana poniżej około 0,6–1,0 m/s, w zależności od przywołanej normy projektowej.
3. Częstotliwość cykli zgrabiania należy ustawić (lub zautomatyzować za pomocą czujników różnicy poziomu na ekranie) w oparciu o rzeczywiste obciążenie odpadami, a nie ustalony licznik czasu, ponieważ obciążenie odpadami różni się znacznie w suchych i mokrych warunkach pogodowych.

Automatyczne zgrabianie oparte na poziomie — uruchamiane różnicą poziomu wody na ekranie, a nie ustalonym odstępem czasu — jest obecnie standardem w większości średnich i dużych instalacji, ponieważ reaguje na rzeczywiste gromadzenie się zanieczyszczeń, zamiast niepotrzebnie uruchamiać zgrabiarkę w okresach niskiego przepływu.

Punkty konserwacyjne, które redukują nieplanowane przestoje

Przesiewacze typu rake-tooth pracują nieprzerwanie w trudnych, zanurzonych warunkach, a kilka komponentów odpowiada za większość nieplanowanych wezwań serwisowych:

• Zęby grabi zużywają się i wyginają w wyniku częstego kontaktu z zębatką i twardymi odpadkami — okresowa kontrola ustawienia zębów zapobiega przesuwaniu się zanieczyszczeń obok zużytego lub wygiętego zęba
• Naprężenie łańcucha lub linki wymaga regularnej kontroli, ponieważ luźny element napędowy powoduje nierówny ruch natarcia i niecałkowite usuwanie zanieczyszczeń przy każdym przejeździe
• Należy sprawdzić rynnę wyładowczą i połączenia przenośnika pod kątem nagromadzeń, ponieważ przesiane zanieczyszczenia, które nie zostaną całkowicie usunięte z punktu zrzutu, mogą zablokować mechanizm w następnym cyklu

Rośliny, które planują krótką kontrolę wizualną podczas każdej rutynowej konserwacji, zamiast czekać na pełny okres demontażu, wychwytują problemy związane ze zużyciem i napięciem zębów na długo, zanim spowodują awarię przesiewania lub utworzenie kopii zapasowej kanału.